'Lampje' stak een lichtje aan

De afgelopen weken waren pittig voor dochter. Verplicht uitrusten is zo stom. Gelukkig ontdekte ik dat we konden luisteren naar 'Lampje', voorgelezen door de schrijfster Annet Schaap. 

Dochter vond het niet altijd leuk, weer op de bank of in bed gaan liggen. Maar na twee zinnen ontspande ze al en dan lieten we ons samen meeslepen in het verhaal. Vaak wilde ze zelfs niet meer stoppen met luisteren. We hebben zes uur geluisterd samen en dat was ontzettend fijn.

Vandaag was de beloning voor al die uren rust. Of de bekroning van het verhaal, eigenlijk. We zijn samen naar het theater geweest, naar de voorstelling 'Lampje'. Dochter was nog nooit in de schouwburg geweest, dus ze vond het spannend of het wel leuk zou zijn. 

Het is een heerlijke voorstelling, met fijne liedjes. Dochter zat te stralen en te lachen en haar adem in te houden tegelijk. Ze kwam halverwege op schoot, omdat zitten lastiger werd, maar ze bleef genieten. 

Op de terugweg regende het snoeihard. Dochter fietste zingend door de plassen. Nu ligt ze zingend in bad uit te rusten. 

Dit zijn de dingen die het leven de moeite waard maken. Letterlijk. Ik hoop dat we daar nog lang op kunnen teren. 

Lampje stak niet de vuurtoren aan, maar wel een lichtje in dochter!

Tranen in de soep: GGZ

Gisteren belde de hoofdpsycholoog over dochter. Ze kan volgende week starten bij de GGZ. We zijn al even bezig met de aanmelding en hadden vorige week een overleg met GGZ en revalidatieteam. Maar nu is er dus per direct een plekje geregeld.

Ik stond na het telefoontje huilend in de erwtensoep te roeren. Want ja, het is fijn dat er professionele hulp komt voor dochter en daarmee voor ons. Maar blijkbaar schatten ze in dat het hard nodig is. Terwijl ze nu minder vaak dood wil dan vorig schooljaar. Ik wist niet meer of ik huilde van opluchting of van verdriet.

Het valt niet mee om anders te zijn. Het is zwaar als je steeds niet mee kan doen. Het is om woest en verdrietig van te worden, als je hoofd wil en je lijf steeds op is.

Het leven is behoorlijk intensief deze dagen.

Lekkerste vegetarische maaltijden

In ons gezin zijn de meningen verdeeld over vlees eten. Puber en papa eten graag vlees, maar tweede zoon en dochter hebben er geen interesse in. Kleuter eet meestal geen avondeten, of alleen het vlees. (Hij is kerngezond, dus hij zoekt het maar uit verder.) 

Qua klimaat en dierenleed is vegetarisch eten natuurlijk beter, dus het compromis is nu dat we op zondag duurzaam vlees eten. De rest van de week mag ik puzzelen op het menu. 

Puber werkt twee avonden vanaf 18.00 en papa of tweede zoon zijn dan vaak nog niet thuis. Dus het eten moet goed op te warmen zijn die dagen.

De zwemlesdag gaat ook een uitdaging zijn, want dan kom ik 17.00 thuis, moet puber om 18.00 werken en moet ik 's avonds nog energie over hebben voor een lange vergadering. Dus dat betekent vooruit koken en opwarmen.

Maar wat eet je dan?

In ons gezin zijn wraps erg geliefd, met een bonenmengsel erin en vooral veel geraspte kaas erop. 

Zelf ben ik fan van vega lasagne, vooral omdat ik dan een dubbele portie maak en de tweede dag niet hoef te koken. Dat geldt trouwens ook voor gepureerde maaltijdsoep.

Shaksuka vinden de kinderen gelukkig ook nog goed te doen, waarbij ze vooral de broodjes waarderen.

Ik maak vaak stamppot met seizoensgroente, met daarin linzen of witte bonen voor extra eiwitten. Vleesvervangers bevatten vooral troep, dus die eten we nooit. 

Wie heeft er nog favoriete vegetarische gerechten die je goed vooraf kunt klaarmaken?

Eindelijk zwemles

Dochter heeft ruim een jaar op zwemles gezeten. Ze vindt zwemmen heerlijk en was erg blij toen ze mocht starten. Ze is motorisch best vaardig, dus de verschillende technieken kreeg ze goed onder de knie. Maar het zwembad was koud, zodat ze vaak eerder onder de douche werd gezet omdat ze helemaal blauw werd. Bovendien had ze de dag na zwemles meestal koorts, puur van vermoeidheid. Toen ze niet naar het diepe bad mocht omdat ze daar de overkant niet haalde, was ik er klaar mee. Dochter had niet de kracht om echt te leren zwemmen en hoewel we nog geen diagnose hadden, wist ik dat dit niet vanzelf goed ging komen.

In januari hebben we aangegeven bij het revalidatieteam dat dochter veilig moet leren zwemmen. Deze maand was het dan zover: observatie in het zwembad. We hoorden gelijk na afloop dat dochter inderdaad mag starten, direct na de herfstvakantie. Het is in een heerlijk warm bad, een kwartiertje rijden maar. 

De zwemjuf benoemde direct dat dochter 'ontzettend hypermobiel' is. Als ze op haar buik zwemt, kost het haar zoveel kracht om haar hoofd boven water te houden, dat ze bijna niet vooruit komt. Op haar rug gaat het beter gelukkig. De zwemles is individueel, dus een juf per kind. Zodra dochter aangeeft dat ze ergens pijn heeft, kunnen ze even stoppen of iets anders oefenen.

Het revalidatieteam kan niet beloven dat dochter een regulier ABC-zwemdiploma gaat halen. Maar ach, dat hadden we zelf al jaren geleden bedacht. Het doel van deze zwemles is dat dochter niet meer verdrinkt en hopelijk wat spierkracht opbouwt. De zwemjuf beloofde zo nodig zelf een papier te printen, 'want sommige kinderen vinden een diploma zo belangrijk.' De juf belde twee dagen later om te horen hoe het ging met dochter, of ze niet te moe was en geen koorts of oorontsteking kreeg. 

Alles voor het kind, met maatwerk en begrip: we gaan hier vast een prima tijd hebben!

Hoe fijn het is om weer te werken

Acht jaar geleden stopte ik met mijn baan, omdat ik thuis voor drie kinderen wilde zorgen. De oudste twee deden het slecht met naschoolse opvang en minder werken was geen optie.

Het pakte goed uit, want kind nummer drie bleek extra zorg nodig te hebben en dat kon ik bieden.

Drie jaar geleden was ik zo klaar met thuis zitten, dat ik besloot een opleiding te doen. Een eenjarige master, inclusief deeltijdbaan als stage. Gelukkig kon mijn man veel ouderschapsverlof opnemen, zodat hij meer zorgtaken kon doen. Het was een afschuwelijk pittig jaar, maar ik heb wel een masterdiploma gehaald. 

Dochter bleek zo vaak ziek te zijn, dat daar eigenlijk geen baan bij paste. Dus na dat jaar stopte ik weer. Gelukkig, want toen de lockdowns kwamen, konden wij dat prima oplossen. Het was geen feestje hoor, iedereen thuis, maar absoluut geen drama.

In september ben ik begonnen met een nieuwe job. Ik ben er voor gevraagd, ik word er ontzettend enthousiast van én het is vooral 's avonds. Het is zo fijn om andere volwassenen te spreken. Het is heerlijk om mijn hersens weer te laten kraken. Ik ben ontzettend blij dat ik iets naast mijn gezin kan doen!

De balans opmaken na drie schoolweken

Nu de kinderen allemaal op school zitten, zou ik zo ongelooflijk veel vrije tijd krijgen. Ik beloofde mezelf dat ik achterstallige klusjes in huis zou doen. En ik begon met inwerken voor mijn nevenfunctie, dus twee of drie avonden vergaderen.

Week 1: puber nog twee dagen thuis, maar wel twee halve dagen én een hele dag voor mezelf.

Week 2: puber en tweede zoon een dagje ziek thuis, maar wel twee hele en twee halve dagen voor mezelf.

Week 3: dochter de hele week ziek thuis, inclusief wat schoolwerk doen, puber deels thuis met een zwaar gekneusde pols.

Voor week 4 staan een vrije ochtend voor kleuter en een extra vrije dag voor alle kinderen gepland. Hopelijk drie hele dagen voor mezelf!

Qua achterstallige klusjes is nog niks gebeurd. Vergaderingen voorbereiden moet in losse kwartiertjes. En bijslapen van een week gebroken nachten is ook nog niet echt gelukt.

Dochter heeft inmiddels antibiotica voor haar oorontstekingen. Als ze snel weer ziek is, wil ik weer terug naar een dagelijkse onderhoudsdosering. Want ze is nu tien dagen ziek geweest en afgevallen, van een gewoon virusje waarvoor de rest van het gezin letterlijk alleen even de neus ophaalt.

Dochter is wel verwend. Ze kreeg post! Twee mensen kwamen een klein kadootje brengen. Van ons kreeg ze een puzzelboekje en een tekenblokje. Ze mocht nieuwe spelletjes op de tablet zetten. En ze krijgt extra lekker eten om weer aan te komen. 

Dank voor alle tips in reactie op mijn vorige blog. Dochter heeft ontzettend hypermobiele vingertjes, dus ze heeft snel pijn van handwerken, kleuren en schrijven. Vingerhaken ga ik haar volgende keer leren en zichzelf verhalen vertellen kan ze gelukkig al goed. Ik ontdekte dat ze samen zingen ook leuk vindt, net als wetenschapspodcasts. 

Ik ga nog op zoek naar tweedehands magnetische spelletjes, vooral smartgames. Dan kan ik een mandje vullen met anti-verveel spullen.

Maar ik hoop vooral dat we voorlopig weer gewoon iedereen naar school kunnen brengen!

Wat kun je doen als je op de bank moet liggen?

Dochter ligt iedere dag een uurtje of twee op de bank. En ze verveelt zich suf. Op school ligt ze twee keer een poos te lezen op haar zitzak, dus dat heeft ze al gedaan. Televisie kijken is vaak niet boeiend, Netflix heeft ze uit, haar luisterboeken en NPO ook grotendeels. Spelletjes op de tablet zijn ook niet echt boeiend meer. 

Eigenlijk is het probleem natuurlijk dat dochter te moe is voor iets leuks. Ze kan altijd honderd dingen bedenken waarbij je moet bewegen. Maar na twee schoolweken heeft ze het eerste virus al te pakken, dus ligt ze sinds vrijdagochtend het grootste deel van de dag ziek op de bank. Met paracetamol en inmiddels ibuprofen speelt ze af te toe een poosje, tot de medicatie uitgewerkt is. Ze haalt nu zeker de acht uur liggen overdag...

En wat kun je dan doen op de bank? Vanmorgen heeft dochter leren punniken. Ze krijgt er wel heel zere handen van, maar het is even leuk. Ze heeft Twisty Pets, waarmee je kunt friemelen en spelen. Maar kleuren of tekenen werkt niet echt. Want ze moet echt uitrusten en niet haar handen, armen en rug verder belasten.

Wat kun je als meisje van acht nog meer doen als je moet uitrusten? Wie heeft de gouden tip?